:: موج نو :: | نوبت ما رسیده است
امروز برابر است با
qporsesh.com
sheg.ir
sheg.ir
sheg.ir
  • تاریخ انتشار خبر : چهارشنبه 14 اکتبر 2015 | کد خبر : 939
  • * ریحانه طباطبایی

    نوبت ما رسیده است

    دولت از نخستین و مهم‌ترین خان عبور کرد؛ اصلی‌ترین وعده روحانی حل مسئله هسته‌ای و برداشتن تحریم‌ها بود. دو سال طول کشید تا این وعده عملی شود و بالاخره پس از مذاکرات طولانی و نفس‌گیر وزیرخارجه و یارانش در خارج از کشور، مجلس شورای اسلامی نیز کلیات برجام را تصویب کرد تا دولت به‌سوی اجرایی‌کردن […]

    دولت از نخستین و مهم‌ترین خان عبور کرد؛ اصلی‌ترین وعده روحانی حل مسئله هسته‌ای و برداشتن تحریم‌ها بود. دو سال طول کشید تا این وعده عملی شود و بالاخره پس از مذاکرات طولانی و نفس‌گیر وزیرخارجه و یارانش در خارج از کشور، مجلس شورای اسلامی نیز کلیات برجام را تصویب کرد تا دولت به‌سوی اجرایی‌کردن مفاد آن برود. حسن روحانی، چه در شعارهای انتخاباتی خود و چه در اظهارات دوران ریاست‌جمهوری، در این دوسال بزرگترین مشکل کشور را تحریم‌ها و سپس ضعف مدیریتی مدیران قبلی عنوان کرده بود. اکنون یکی از موانع از پیش پای حسن روحانی برداشته شده است و دیگر بهانه‌ای به نام مذاکرات وجود ندارد؛ خصوصا که براساس آنچه تاکنون گفته و شنیده شده است بخشی از تحریم‌ها پیش‌تر برداشته شده و باقی نیز پس از اجرایی‌شدن برجام باید برداشته شوند. پس زمان آن رسیده که به بخش دیگری از وعده‌ها عمل شود، کماآنکه بحث مدیریتی کاملا در دست دولت است و اگر ضعفی نیز وجود دارد حل آن برعهده خود رئیس‌جمهوری و گروهش است. در این دو سال بسیاری از کنشگران سیاسی و فعالان اجتماعی بر خواسته‌ها و مطالبات خود سرپوش گذاشتند و اجازه دادند وعده‌های سیاسی و اجتماعی پشت درهای بسته بماند تا دولت از هر طرف نگرانی و دغدغه نداشته باشد و زیر فشار نرود. بسیاری از ما بر این اعتقاد بودیم که بهتر است در حال حاضر سکوت کنیم و چشم بر بسیاری از مسائل ببندیم. درواقع نگاه ما این بود که دولت و تیم مذاکره‌کننده، چه ازسوی طرف‌های خارجی و چه ازسوی بعضی از جریان‌های داخلی که نمونه آن را در مجلس و در تحصن هفته گذشته مقابل بهارستان مشاهده کردیم، به قدر کفایت زیر فشار است و نباید بارخاطر شد؛ ازاین‌رو نیز بیشتر کنشگران سیاسی که منتظر تحقق وعده‌های سیاسی و اجتماعی بودند در این دو سال یا سکوت پیشه کردند یا از دولت حمایت کردند. اکنون نیز نمی‌خواهند صدایی بلند کنند و مطالباتشان را فریاد زنند که خوب‌ می‌دانند هنوز چه راه سخت و پرپیچ‌و‌خمی باقی مانده است و تا شرایط کشور به‌قول عزیزی به نقطه صفر ابتدایی سال ۸۴ بازگردد چه صبوری‌ها که لازم نیست. مطمئنا تحقق وعده‌های اقتصادی و حل مشکلات معیشتی مردم که روز‌به‌روز سخت‌تر و مشکل‌تر می‌شود در اولویت قرار دارد و دولت باید بیشتر تلاشش را در این‌خصوص انجام دهد، اما این به آن معنی نیست که دولت بازهم می‌تواند تحقق وعده‌های دیگر را به تاخیراندازد و نسبت به آن‌ها بی‌تفاوت باشد. بخشی از رای‌دهندگان به حسن روحانی که اتفاقا بخش قابل ملاحظه‌ای را نیز تشکیل می‌دهند به‌دنبال وعده‌های سیاسی و اجتماعی او بودند؛ وعده‌هایی که تحقق آن‌ها می‌تواند این بخش را مجددا به پای صندوق‌های رای بکشاند. بخشی که نه‌تنها رای‌دهنده است، بدنه‌ای را تشکیل می‌دهد که توانایی رای‌جمع‌کردن در سطح گسترده را نیز دارد. پس حال که خیال دولت از یک بخش مهم راحت‌تر شده و دست‌و‌بالش بازتر، بهتر آن است که کلید معروف را در قفل دیگری بچرخاند و از آن سو زمان آن رسیده است که کشنگران سیاسی و اجتماعی نیز مطالبات خود از دولت را جدی‌تر پیگیری کنند.

  • برچسب ها : , , ,
  • 
    آخرین اخبار